Σημείωμα 3 - Βασικά κριτήρια επιλογής

Επειδή σύμφωνα με το άρθρο 14 του Καταστατικού της Φωτογραφικής Λέσχης Αμαρουσίου -f531, «η καλλιτεχνική επιτροπή. έχει ως σκοπό την καλλιτεχνική αξιολόγηση κάθε φωτογραφικού έργου που θα τεθεί υπ’ όψη της από το Διοικητικό Συμβούλιο και την σχετική υποβολή πορίσματος στο Διοικητικό Συμβούλιο σε κάθε περίπτωση, όπως ενδεικτικά αναφέρονται οι φωτογραφικές εργασίες μελών, οι αναρτήσεις στις φωτογραφικές εκθέσεις της Λέσχης, οι αναρτήσεις των φωτογραφιών στον ιστότοπο της Λέσχης, η χρησιμοποίηση φωτογραφιών σε εκδηλώσεις, λευκώματα κλπ της Λέσχης, η αξιολόγηση του υλικού σε φωτογραφικούς διαγωνισμούς που διοργανώνει η Λέσχη κλπ.» και επειδή έχω την τιμή να αποτελώ μέλος αυτής της επιτροπής, βρίσκω ευκαιρία με αυτό το 3ο στη σειρά σημείωμά μου (βλ.  Νο1  και  Νο2) να εκφράσω κάποιες σκέψεις σχετικά με τα κριτήρια επιλογής φωτογραφιών, που ισχύουν σε μια αξιολόγηση (εν όψει μάλιστα και της έκθεσης «άνθρωπος στην πόλη».
Τα βασικά κριτήρια επιλογής  -από εικαστική άποψη και πέραν των τεχνικών χαρακτηριστικών που είναι ξεκάθαρα και δεδομένα από την προκήρυξη (ύψος, πλάτος, jpg κλπ)- θα πρέπει να στηρίζονται σε πέντε άξονες:
1. Θεματική συνέπεια & Αφήγηση
Α. Επιλέγουμε φωτογραφίες που αποτυπώνουν ξεκάθαρα το θέμα το οποίο είναι «ο άνθρωπος στην πόλη» και όχι μια απλή φιγούρα στο κάδρο.
Β. Αναζητούμε μια ισορροπία θεματολογίας, ώστε να εκπροσωπούνται στην έκθεση όσο το δυνατόν πιο πολλές και διαφορετικές όψεις «της σχέσης του ανθρώπου με την πόλη» (όπως, μοναξιά, πλήθος, μετακινήσεις, εργασία, χαλάρωση, νύχτα ή ημέρα).
Γ. Φροντίζουμε οι φωτογραφίες να δημιουργούν μια οπτική ιστορία για τον άνθρωπο η οποία θα έχει συνοχή, αντί να μοιάζουν με τυχαία επιλεγμένες εικόνες.
===
2. Αισθητική ποιότητα & Τεχνική αρτιότητα
Α. Βεβαιωνόμαστε ότι οι φωτογραφίες έχουν σωστή σύνθεση, φωτισμό, εστίαση και δεν παρουσιάζουν τεχνικά προβλήματα (υπερέκθεσης, θολές, με υπερβολικό θόρυβο, out of focus, κ.λπ.).
Β. Προτιμάμε δυνατές φωτογραφίες, με καλή χρήση του κάδρου, προοπτικής και βάθους πεδίου.
===
3. Ιδιομορφία & Πρωτοτυπία
Α. Απορρίπτουμε φωτογραφίες που φαίνονται πολύ συνηθισμένες ή στερούνται προσωπικού ύφους (π.χ. να μη θυμίζουν καρτ-ποστάλ).
Β. Ξεχωρίζουμε εκείνες που έχουν: ιδιαίτερη ματιά / πρωτότυπη γωνία λήψης / μοναδική στιγμή / μεταφέρουν συναίσθημα / έχουν αφηγηματική δύναμη / προκαλούν σκέψη.
===
4. Ποικιλομορφία & Ρυθμός
Α. Εξασφαλίζουμε ότι η έκθεση θα περιλαμβάνει διαφορετικά κάδρα: κοντινά πορτρέτα, γενικές λήψεις της πόλης, σκηνές κίνησης.
Β. Προσέχουμε τη χρωματική ή στιλιστική αρμονία: αν οι περισσότερες εικόνες είναι μονότονες, ίσως χρειαστούμε και μερικές που να «σπάνε» τη μονοτονία.
Γ. Ελέγχουμε τον ρυθμό έκθεσης: να μην υπάρχουν πολλές όμοιες εικόνες που κουράζουν, αλλά ούτε και απότομες εναλλαγές ύφους.
===
5. Επικοινωνία με το κοινό & Τελικό αποτέλεσμα
Α. Φανταζόμαστε πώς θα φαίνονται οι φωτογραφίες τοποθετημένες στον εκθεσιακό χώρο: Θα αλληλοσυμπληρώνονται; ή θα χάνεται η σύνδεση μεταξύ τους;
Β. Επιλέγουμε φωτογραφίες, που θα εντυπωσιάσουν το κοινό και θα προκαλέσουν συναισθήματα ή συζήτηση.
Γ. Σκεφτόμαστε το μήνυμα «άνθρωπος στην πόλη» που θέλουμε να περάσουμε μέσω της έκθεσης  και ελέγχουμε αν οι φωτογραφίες το υποστηρίζουν, αν είναι ανθρωποκεντρικές επί του προκειμένου. 
===
Δύο πρακτικές συμβουλές για την επιλογή μέσα από 100άδες φωτογραφίες
1. Κάνουμε φιλτράρισμα σε 3 στάδια:
Α. Κάνουμε μια πρώτη επιλογή ΧΧΧ φωτογραφιών που μας φαίνονται οι πιο δυνατές.
Β. Από αυτές, ομαδοποιούμε όσες μοιάζουν και κρατάμε τις καλύτερες από κάθε κατηγορία.
Γ. Καταλήγουμε στις τελικές ΧΧΧ, προσέχοντας ισορροπία και αφήγηση.
===
2. Το πλεονέκτημα μιας πολυμελούς επιτροπής, είναι ότι μπορεί να χωριστεί (αν συμφωνήσουν όλοι) σε δυο ομάδες που θα μοιραστούν τις φωτογραφίες και θα συντονίζονται από τον επικεφαλής, να αλληλοβοηθούνται και έτσι να βλέπουν τις εικόνες με πιο αντικειμενικό μάτι (αν υπάρχουν π.χ. 300 φωτογραφίες, να μην εξετάζει κάθε μέλος όλες -και τις 300- αλλά λιγότερες)
===
Διανθίζω το κείμενο με μια -θεματικά- πολυχρησιμοποιημένη έγχρωμη φωτογραφία: ενός δρόμου με πολύχρωμες κρεμαστές ομπρέλες (δεν υπάρχει πλέον χωριό και νησί στη χώρα που να μην έχει ένα τέτοιο δρόμο)